ياد اون روزا بخير که من و تو

رو تن قايق کاغذی با همديگه بوديم

هر دومون تو دل موجای خدا

واسه هم کاخ  بزرگ آرزو

واسه هم چه قصه ها ساخته بوديم

دل به هم به سادگی باخته بوديم

 

ولی افسوس که هر دوتای ما

غافل از دشمنی کاغذ و درياچه بوديم

 

قايق کوچيک  و کاغذی ما

کم کمک مچاله شد ميون آب

دست ما رها ز دست همديگه

موجا کردن يه هويی ما رو جدا

 

قايق کاغذيمون شکست و مرد

هر کدوم از ما رو دست باد سپرد

قلب من تو دست تو موندش و موج

من و با خودش يه جای ديگه برد

 

حالا من موندم و اين ديار سرد

جای خالی دلم ميکنه درد

تن من غريبه و پر از غبار

ديگه هم ندارتت تو اين ديار...

 

شبنم

10.16.06

Reseda,Ca

من و تو جامه به رویای تهی پوشاندیم

در دل ابر سیاه

خانهء کوچک امید بنا کرده و بی یک تردید

 عشق را در دل آن بنشاندیم

 

من و تو در پی رویای تهی

که به سر داشته ایم

عاقبت در دل يک ابر سیاه

دانهء عشق٬ به امید وفا کاشته ایم

 

                                                                غافل از عاقبت زوزهء ویرانگر باد

غافل از صاعقهء زندگی

رعد و فریاد

غافل از اینکه نسيم

برد رویای تهیمان از یاد

 

شبنم

Reseda

09/28/2006

 

سر بزار رو شونه هام

تا برات قصه بگم

قصه از روزای خوب

که تموم شد پشت هم

 

قصهء روزای دور

که پر از مهر و وفاست

يا که از هر چيز خوب

که ديگه تو قصه هاست

 

سر بزار رو شونه هام

تا برات قصه بگم

قصه از روزای خوب

که تموم شد پشت هم

 

قصهء قلبای پاک

که بودن پر از اميد٬ اما شدن

زنده زنده زير خاک

 

قصهء شبای تاريک و سياه

قصهء بدون ماه

قصهء مسافر جادهء عشق

که نداره پيش روش

حتی يه راه

 

قصهء روز و شبای بی کسی

قصهء تنهايی و دلواپسی

و سوالی که چرا

عاشق هرکی می شی تو اين ديار

نمی شه بِش برسی 

قصه ها دارم برات

قصه های آشنا

قصهء دختری که رفت و نگفت

از دل تنگ و خراب و گريه ها

قصه ها دارم برات از دلی که رفت و نگفت

چقدر تنگه برای خنده هات

شده خالی از نگات

 

من می خوام قصه بگم

تا که از يک دل پر غصه بگم

تا بگم مهر و وفا

ديگه نيستش اين روزا

رفت ميون ِ روياها

دلا سنگی شدن و

خالی از عشق و صفا

گِله هم نمی شه کرد

جز به درگاه خدا

 

سر بزار رو شونه هام

من نمی خوام ببينی

گريه های بی صِدام و

اشکای ريزی رو که

آروم و گرم از رو چشام

ميچکن رو گونه هام

 

سر بزار رو شونه هام

يکی بود...يکی نبود...

شبنم

Northridge,Ca

06/04/06

يارا بيا بکن گوش

زيرا که بعد از امشب

با يک دل شکسته

با يک غرور زخمی

يادم تو را فراموش

 

ای يار رفته بر باد

من در خيال خامم

با بودنت شدم شاد

اما دريغ٬ زيرا

يکصد فريب و تزوير

مانده ز تو در اين ياد

 

ای مار خوش خط و خال

من ميروم که بی من

باشی تو شاد و خوشحال

 

با تو شبم سحر شد

با تو دروغ زنده

عمرم چنين هدر شد

 

بودم چه پاک و ساده

مملو ز هر محبت

کردی تو اين دلم را

لبريز بغض و نفرت

 

ای يار رفته از ياد

ديگر خدانگهدار

هيچ آرزو ندارم

گويم اميد ديدار

 

خواهم روم به جايی

دور از هزار صياد

آنجا که ياد ياری

بعد از يه قهر و فرياد

بعد از يه داد و بيداد

هرگز نرفت از ياد

 

جايی که بی وفايی

يک واژهء غريب است

يک قلب پاک و عاشق

از غصه بی نصيب است

 

آری خدانگهدار

 

شبنم

los angeles,Ca

Let's Make A Deal

You forgive me for liking you too much, And I'll forgive you for not liking me enough. You forgive me for missing you so, And I'll forgive you for being so cold. You forgive me for the loud racing of my heart, And I'll forgive you for not hearing it. You forgive me for playing your games, And I'll forgive you for toying with my emotions. You forgive me for finding you so attractive, And I'll forgive you for not noticing. You forgive me for raising you up so high, And I'll forgive you for bringing me down so low. You forgive me for wanting to be with you, And I'll forgive you for avoiding me. You forgive me for being so pathetic, And I'll forgive you for taking advantage of it. You forgive me for not being able to let go, And I'll forgive you for never having latched on. You forgive me for having hopes and dreams, And I'll forgive you for crushing them. Forgiveness brings inner peace.  ?Do we make a deal   ِ

من و تو به عشق هم يه روز گرفتار شديم

بعد صد نگاه عاشقونه و حرف و کلام

ما دو تا برای هم دو يار و غمخوار شديم

ولی افسوس که ما

هر دو بازيچهء اين بازی روزگار شديم

عاقبت هم واسه هم خاطره های تلخ و غمبار شديم

 

تو يه روز چه عاشقونه واسه من می خوندی

غمها رو چه ساده از توی دلم می روندی

 

با نگات هزارتا مهربونی تو نگام می ذاشتی

با لبات بوسهء عشق و رو لبام می کاشتی

 

دست تو برای من دنيايی عاشقونه ساخت

دل من به سادگی به دست تو عشقشو باخت

 

توی اين دنيای پر رنگ و فريب

من شدم به خاطرت مسافر شهری غريب

اومدم به شهر تو

عاشقی توشهء من

عاشقی توشهء جاويد يه زن

روزهايی زيبا

پر ز عشق و رويا

زندگی اما ساخت

غصه هايش با ما

 

سرنوشت چهرهء سردی به تمامی رو کرد

چشم تو به رنگ غربت

رنگ بی مهر و وفايی رو کرد

هر چه کردم بکشم بار دگر رنگ اميد

تو شدی دورتر و دورتر و دور

دلم آه کشيد

 

دل من توشهء خود باخت به راه

بس ناگاه

درد خود داد کشيد بر سر چاه

 

من شدم تو شهر رويايی تو آواره

زخم لبخند تو ماند به دلم همواره

 

تير آن نگاه پر مهر تو يار

که فرو رفت به قلبم چو يه خار

در نخستين ديدار

ساخت از يک دل عاشق

دل زخمی٬ دل زار

دل از خود بيزار

 

شبنم

Hollywood,Ca

21/12/2005

روزگار جام می اش نوشيد و گفت

قصه هايی کو به قلب خود نهفت

 

روزگاران مست ِ مست

در کنار من نشست

قصه هايی ساده گفت

اشک در چشمم شکست

 

قصه ها از بخت بد

او شمرد از يک به صد

قصهء آن کودکی

کو مادرش يک شب به غم

حرفها را در پس لالايی ِ شب

 در برش غمگين بزد

لا لا لا لا

بخواب ماما

بابا رفته

شديم تنها

ديگه نيستش٬

تو اين دنيا

لا لا لا لا

لا لا لا لا

 

قصه گفت اين روزگار

قصه هايی بی بهار

بس بگفت با حال زار 

يک طرف مردم همه شادند و خوش

يک طرف جز غصه و غمهای فردا نيست کار

 

يک طرف آرامش و شادی بسی عادی

آن دگر سو مردمانی تشنهء يک قطره از دنيای آزادی

 

يک طرف يک آسمان صاف و آبی٬ جويبار و رود

آنطرفتر آسمان پنهان به زير لايه ای از دود

 

يک طرف مفهوم انسان است شرح زندگی

آن دگر سو معنی اش همسطح نام بردگی

 

يک طرف دنيا همه نور است و رنگ

سوی ديگر حرف جنگ است و تفنگ

 

يک طرف آدم به حالی خوش بخفت

سوی ديگر جان خود او باخت مفت

يک طرف...

 

ميپرم مابين حرف روزگار

من ندارم طاقت اين قصه ها

قصه ای تازه بيار

او ولی جام می اش در دست

بس مست

می گويد برايم قصهء تکراری دنيای ديروز و

غم فردا...

 

شبنم

Hollywood,ca

11/12/05

يه شب ديدم تو روياهام

رو فرشی از شاپرکا

دستای تو٬ تو دست من

قدم میذاشتيم همه جا 

پر هيجان و پر ز تب

کنار همديگه بوديم

هر دومونم به سادگی

دلهامون و باخته بوديم 

بوديم تو يک جای قشنگ

عينهو شهر قصه ها

خونه هايی مثل يه قصر

سبزه و گل در همه جا 

روی زمين تا اون دورا

شاپرکای رنگارنگ

فرشی بودن تا ناکجا 

اين جادهء شاپرکا رو رفتيمش تا انتها

ما افتاديم رو تن ابرای خدا

قدم گذاشتيم و شديم

از همهء دنيا جدا 

تو قلب پاک آسمون

رو تن ابرای سپيد

دور از تمام آدمها

هزارتا بوسيديم همو

خدا رو شکر٬هيچکی نديد 

اما دريغ٬ که يک دفعه

صدای بيداری صبح

از آسمون به گوش رسيد

رو تن اون ابر سپيد

چشمام ديگه تو رو نديد

انگار که دست آسمون

تک گل عشق من و چيد

رويای تو شد ناپديد

 

با گريه از خواب پريدم

من بودم و يه تخت سرد

من بودم و يه دنيا درد

من بودم و غصه ای زرد

غصهء رفتن يه مرد

 

شبنم

Northridge,Ca

02/12/05

به قول سپهری که ميگه:

 

"چرا گرفته دلت٬ مثل اينکه تنهايی؟

چقدر هم تنها..."

"می روم بالا تا اوج. من پر از بال و پرم.
راه می بينم در ظلمت، من پر از فانوسم.
من پر از نورم و شن و پر از دار و درخت.
پرم از راه. از پل، از رود، از موج.
پرم از سايه ی برگی در آب،
چه درونم تنهاست" 

همين...

خدا هست

 

۱- خدا هست چون امروز وقتی ماشينم و بعد از دو ماه شستم يه هو  رحمتشو از طريق آسمون انداخت رو سرم و وجودش و بهم گوشزد کرد!

الانم من و آسمون داريم دو تايی با هم گريه ميکنيم!!

مرسی خدا جونم که بارون و فرستادي...! مرسی که هستی و اون بالا نشستی...

اما نمی دونم چرا يه وقتايی انقدر بی موقع وجودت و ابراز می کنی آخه!

 

۲- جناب پروردگار!

 بدينوسيله اينجانب ولی ِ دانش آموز قلب هارتدل زاده به اطلاع آن بزرگوار می رساند٬ به دليل مشکلات و سختگيريهای موجود در مدرسهء دنيا که تحت ادارهء خصوصی شخص شماست٬ چند روزيست خيال ترک تحصيل به مغز اين قلب زده! لذا تقاضا دارم از رحمت خود استفاده کرده و او را به ادامهء اين تحصيل تشويق نماييد. وگرنه من جلوی نکير و منکر ِ شمامسئوليت از دست دادن او را به عهده نخواهم گرفت.

 

۳-  الان نشستم شانسم و تا دو رقم اعشار حساب کردم.

 دارم ميرم به درد خودم بميرم!!!!

 

شبنم

21/11/05

يکی بود يکی نبود

زير سقف آسمون

يه دل کوچيک و تنگ

بی صدا نشسته بود

 

ساکت و آروم و شاد

خودش و سپرده بود به دست باد

 

بی غم و بدون هيچ غصه و درد

بی خبر از دلای سنگی و سرد

دل ما بازی طنازی می کرد

 

ولی يک روز که رسيد

دل ِ کوچولو چشاش يواشکی وقت غروب

يه گوشه گريه رو نقاشی کشيد

دلک کوچيک و تنگ

زير آسمون هفت رنگ خدا

انگاری يک دفعه ای

بغض سختش ترکيد

ديگه دنيا رو نديد

 

خورشيد ٬ آروم٬ کم کمک

رفت و گم شد تو کوهها

آسمون سياه شد و

دنيا انگار بی صدا

 

قصه اينجا که رسيد

دل ِ بغضش ترکيد

رفت و رفت

تا به شهر شب رسيد

طفلک از غصهء شب

ديگه پاره پاره شد

تيکه هاش و باد برد

هر تيکش تو آسمون ستاره شد

 

حالا تو خوب می دونی

اين همه ستاره توی آسمون

همشون قلبهای تنگن که شدن آواره با باد خزون

همشون صدای بی صدايی ِ دلهای خوب و مهربون

که فقط تو دل شب٬ چراغ به دست

پا ميشن ميان برای ديدن مردم بی وفای اين دوره زمون

تا که شايد ببينن عاقبت شکستن دلهای پاک و بی زبون

ببينن که همشون می رن به اوج آسمون

ديگه نيستن رو زمين

ميون پير و جوون

که بيارن براشون

پاکی و محبت و تا پای جون

 

شبنم

Northridge,Ca

20/11/05

چه شد ای دختر پاکيده سرشت

که فلک طالع بد بر تو نوشت

 

چه شد ای کودک دردانهء مام

که چنين گم شده ای تو بی نام

 

دانی آخر به کجا بودی تو

بازی خاطره ها بودی تو

 

قبل هر ثانيه تاخير خطا

تو بکن از دل بی مهرو وفا

 

 دلکت کو همه بود آيينهء پاک بهار

دگر امروز تمامش شده لبريز غبار

 

آن دل شيشه ای تو به تمامی بشکست

قامتت خم شد و غمگين به عزايش بنشست

 

تو اگر خالق عشقی که نوشتی اين راز

پس چرا قلب يه عاشق تو شکسته ای باز

 

من دگر در ره اين زندگی طولانی

که تمام همه چيزش عبث است و فانی

نکنم تکيه به قلبی که بود عاقبتش ويرانی

که شوم لايق اين نام تهی:

دختری قربانی

 

شبنم

Northridge,CA

17/11/05

!Tow

 

امروز ماشين داييم Tow  شد...وقتی رفتيم پس بگيريم دعوا شد...به بحث بين اونها نگاه می کردم...درست مثل روزی که من رفتم تا قلبم رو که Tow شده بود پس بگيرم...

اول به اين Tow شدن اهميتی ندادم...

شايد هم انقدر جای پارک بد بود که ترجيح دادم همونجا بمونه و نيام از Tow  درش بيارم و نيامدم دنبالش...

اما نمی دونستم اين کار چه هزينهء سنگينی ميگذاره روی دستم...

انقدر قلبم توی پارکينگ  موند که يادم رفت قلبی هم داشتم... 

تا اينکه بهش احتياج پيدا کردم...اومدم دنبالش تا پسش بگيرم... يادمه که موقع پس گرفتنش بحث سختی شد٬ درست مثل امروز... من اونجا توی پارکينگ٬ قلبهای زيادی رو ديدم که  Tow شده بودن...همه سايز و همه رنگ و مدل...بعضی هاشون معلوم بود سالها اونجان و خاک می خورن...بعضی ها اما  معلوم بود تازهء تازه Tow شدن...

من از اين شغل هيچی نمی دونستم...

قلبم و پيدا کردم...با رنگ زرد روی شيشه اش نوشته شده بود ../../.. Tow in... برش داشتم...برگهء آزاديشو امضا کردم...هزينه اش از Credit من بيشتر بود ... پس قسط بستم که در طی سالها هزينش و پرداخت می کنم...

من هنوز دارم هزينهء اون Tow شدن و ميدم...

داييم هنوز مشغول بحث... 

 

Northridge, Van Nuys,Ca

14/11/05

فقط سه تا...

 

صدای چرخش آب در حوض... چراغ های گرم کننده...ميز های گرد... گروه موسيقی زنده...پيانو٬ ويالون سل...ترومپت... جاز... گربهء موزيسين... پرچمهای توی قاب... کی می دونه کدوم پرچم مال کجاست؟...

صدای موسيقی...

روی صندلی می نشينی و خاطرات گذشتت رو مرور می کنی... سه تا ميز اونطرف تر دختر و پسری نشستن...

خيره می شی... همه چيز زندس... انگار همين ديروز بود... دختر و پسر روی ميز همبرگرشون رو با جين & تانيک می خورن... نگاه می کنی... انگار لحظه ها بی حرکتند... سه تا ميز اونطرفتر دختر و پسری نشستن...درست سه تا... خاطره هاتو مرور می کنی... همون جا که يک روز او کنار تو بود... درست سه تا ميز اونطرف تر... و تو با يک دنيا پر از تنهايی نشستی و به اونها نگاه می کنی... درست به فاصلهء سه تا ميز... پسر دستش رو روی دست دخترک ميگذاره...جايی که يک شب دستهای گرمش سردی دستهای تو رو می گرفت...فقط سه تا ميز اونطرفتر ... دختر و پسری اونجا روی صندلی نشستن و نفسهای يکديگر رو حس ميکنن..

و تو به فاصلهء سه ميز از اونها نفست از بغض به شماره افتاده.

دختر و پسری اونجا درست همونجايی که با او بودی نشستن و می خندن...و تو در يک گوشه...تنها...وغرق در خاطراتی دور زير درخت و حرارت چراغ نشستی  ٬ و مرور می کنی...خاطراتی  رو با فاصلهء سه  ميز  ...

 فقط سه تا...

 

Northridge,CA

14/11/05

رنگ دنيايم همه بی رنگی است

قلبها در آن تمامآ سنگی است

 

سياه است و سفيد٬ هر چيز و هر کس

برای زنده ماندن٬ هيچ هم بس

 

در اين دنيای پر از قلب سنگی

سر هر چيز خرد برپاست جنگی

 

ندارد هيچ تعبير٬ واژهء شاد

کشيدند مرز بر دريای آزاد

 

تمام زندگی خط است و محدود

همه دنبال هم از بهر يک سود

 

همه بی اعتماد٬ دنيا سياه است

محبت واژه ای دور٬ همچو ماه است

 

در اين دنيا که پر از قتل و دعواست

دل عاشق٬ دلی همواره تنهاست

هميشه چشم عاشق پر ز هر غم

نگاهش مملو از اشک است و شبنم

اگر يک قلب عاشق شد زمانی

شکست حتمآ در اين دنيای فانی

  

دل من هم که بود عاشق به يک وقت

نداشت او بخت خوش٬ سرخورده شد سخت

 

پس از آن دل شکستن رنگ هم مرد

گل عشق در نگاهی ساده پژمرد

 

تمام زندگی شد رنگ بی رنگ

سفيد گشت و سياه٬

خاکستری رنگ

 

شبنم

Northridge,CA

12/11/05

 

باز باران می زند بر شيشه نم نم

باز هم دنيای ماتم

باز می گويد برايم

قصه های قلب پرغم

توی چشمم می نشاند

 قطره های ريز شبنم

 

باز باران ٬ باز باران

ميزبان اشکهايم

اشکهای ريز و پنهان

باز باران

همدم روح پريشان

قلب ويران

 

هست پيدا زير باران

دختری از عشق خسته

بال پروازش شکسته

باز هم دنيا همه درهای شادی را به رويش سخت بسته

دخترک بی نا و تنها پشت در گريان نشسته

 

اين صدا از اوست

می پرسد:

آسمان!

 آبی بارانی!

 بهر چه اينگونه گريانی؟

 شايد امشب زير نور ماه

شعرهای دختر غم را تو می خوانی

   

باز باران٬ باز باران

باز هم يک اعتماد ورشکسته کنج يک زندان

باز هم من بانی يک قصر رويايی

که شد ويران

 

شبنم

Northridge,CA

10/11/05

شب يلدای دلت وای عجب طولانيست

بگذر از شب و بيا

بگذر از هر چه که در خاطره ها هست

و نيست

تو رها شو بيا

 

بگذر از خاطره ها

بگذر از هر چه شنيدی

ديدی

بگذر آرام و بيا

فرض بکن

فرض بکن اسمش را

از ازل تا به ابد نشنيدی

فرض بکن

تو نبودی آن روز

آنکه در گوشهء ساحل با عشق

بعد آن بوسهء طولانی و مست

که به او خنديدی

گويی اين روز نخستين را تو

همچو رويا 

به هوس در دل خوابی ديدی

 

دگر او نيست کنارت٬ دانی

اين تو هستی که برای دل خود

که اسير است مثال شب يلدا٬

به شبی طولانی

قصهء رفتن او را به هزاران مدل و نقش و نگار می خوانی

و خودت می دانی

اينچنين تا به ابد در دل شب می مانی

 

بگذر آرام و بيا

 

تويی آن تک گل يکدانهء باغ

يادت هست

می زدی بر لب باد

دم به دم بوسهء داغ

 

چه شد اينک که چنين پژمردی

تو که دل از همه دنيا بردی

چه شد اين گوشهء باغ

اينچنين افسردی

گويی از دست نسيم

بی هوا٬ سيلی محکم خوردی

 

 بگذر آرام و بيا

 

فکر بکن

هر چه بودست در اين خاطره ها

همه اش بوده به خواب

روز اول لب دريا با عشق

بود تنها يه سراب

 

بگذر از شب و بيا

در نگاهت بايد

وقت اين شب به نهايت برسد

شايد امروز درآيد خورشيد

 بگذر از شب و بيا

 

شبنم

Hollywood,CA

07/11/05

آمدی در قلبم

بعد صد قصهء پرغصه و غم

آمدی تو کم کم

شدی آرام آرام

رنگ دنيای من سرکش خام

در ميان صد مرد

تو مرا کردی رام

در کنارم ماندی

هر سحر تا هر شام

 

بودنت معجزه ای روياييست

رنگ تو رنگ بهار

با همه زيباييست

تو دلت درياييست

 

گرمی آغوشت

پر آرامش و سرشار اميد

در نگاهت خورشيد

که به قلبم تابيد

اين نگاه تو به اين تک گل خشکيدهء دشت تاريک

زندگانی بخشيد

و دلش در بر اين پرتو نور

گرم شد کم کم و بس شاد تپيد

غرق در نور اميد

خالی از هر ترديد

بعد صد گريهء تلخ

چه سبکبار شکفت و

چه صميمانه به رويت خنديد

 

شبنم

Hollywood,CA

21/10/05

رفتی از ديده ولی ياد تو هست

گرچه اين رفتن تو چون سنگی

شيشهء دل بشکست

گرچه بر چهرهء دل

درد بسيار نشست

 

بوم نقاشی من يادت هست

نقش تصوير تو بود

که به دست من مست

ساده بر آن بنشست

ای دريغا اين نقش

دل نقاش شکست

 

رفتنت با خود برد

زندگی از چشمم

او به جايش بنشاند

سايه های صد غم

قطره قطره  شبنم

 

آلبوم خاطره ها

گر چه پر از من و توست

ولی امروز٬  دگر

بسته شد دفتر ما

به غلط يا که درست

 

کاش بودی تو دروغ

تا که باور نکنم

تا که اينگونه به تو

سخت عادت نکنم

 

کاشکی اين رفتن

فعل معلوم نبود

تا برای صرفش

فاعلش اسم تو

و

اسم من٬ مفعول نبود

 

کاشکی علت اين رفتن تو

علت مجهول نبود

 

کاشکی رفتن تو

مثل عشقت با من

بود تنها يه فريب 

کاشکی می ماندی

تا کنارم باشی

اندرين  شهر غريب

 

کاشکی می ماندی

کاشکی می ماندی

 

تو که رفتی

با تو

خواب هم رفت از چشم

 

کاشکی می ماندی

تا که شبها به برم

قصه ها می خواندی

غول بی شاخ و دم غمها را

تو به عشق٬

از برم ميراندی

دست در دست چو دوران قديم

به برم شب به سحر می ماندی

 

کاشکی می ماندی

کاشکی می ماندی

 

کاشکی اين همه شعری که برايت گفتم

لا اقل می خواندی

 

شبنم

Hollywood,CA

20/10/05

"Life is like a piano... White keys represent happiness, and black keys for sorrow, but only when you go through the white & black keys you hear the music of life"